Lepiej późno niż później

Zawsze chciałam zostać pisarką. Niestety wszystkie próby kończyły się, w najlepszym razie, głęboką frustracją. Zawsze w jakimś momencie brakowało mi pomysłów jak prowadzić dalej fabułę, jak pokazać, że moi bohaterowie są naprawdę interesujący, jak powinni rozmawiać, aby czytelnik nie nudził się już po kilku zdaniach, jak prowadzić narrację i wypełnić wiele innych luk. Podjęłam nawet kilka prób wysłania swoich tekstów do wydawnictw i nigdy nie otrzymałam odpowiedzi. Porównywałam swoje prace z tymi, które zostały opublikowane i niestety porównanie to było dla mnie druzgocące.
Porzuciłam zamiar zostania pisarką i poszłam na studia prawnicze. Kiedy kilka lat później wyjechałam do Stanów odkryłam warsztaty creative writing. To było objawienie! Odkryłam, że pisania można się nauczyć! Kłamstwo, którym zatruty był mój umysł, że pisarzem trzeba się urodzić, że albo ma się dar pisania albo nie, było tylko mitem – pisania można się nauczyć, bo ja właśnie się tego uczyłam. Krok po kroku odkrywałam tajniki dobrego komponowania powieści, konstruowania scen, poznawałam zasady prowadzenia dialogu, uczyłam się doboru właściwych bohaterów. Okazało się, że pisanie można rozłożyć na czynniki pierwsze i po prostu wyćwiczyć podstawowe elementy. Jakaż to była ulga! To znaczyło, że moje marzenie zostania pisarką miało szanse powodzenia. To znaczyło, że nie byłam tak zupełnie beznadziejna w swoich wcześniejszych próbach. To znaczyło, że głównym moim problemem była narracja i tylko właściwie narracja, a ten element był całkiem łatwy do poprawy. Doznałam prawdziwej euforii. Praca prawnika nie dawała mi nawet jednej setnej takiej satysfakcji jak pisanie. Nauczyłam się. Nie śmiem jeszcze określić siebie jako pisarki, ale wiem, że jestem na dobrej drodze.
Ponieważ odkrycie tej prawdy naprawdę poruszyło mnie do głębi postanowiłam spróbować przekazać to czego się nauczyłam właśnie na portalu Pasja Pisania. Mam nadzieję, że uda mi się pokazać wskazówki, które pomogą początkującym i niedoświadczonym pisarzom uwierzyć w swoje siły.
Najważniejszą rzeczą jest motywacja i ćwiczenie pisania. Przekonaj samego siebie, że chcesz zostać pisarzem. Będziesz musiał zostać swoim własnym trenerem i pracować każdego dnia.

1. Motywacja

Motywacja jest istotą każdego działania. Możesz zacząć od wizualizacji swojego celu. Wyobraź sobie na przykład jak podpisujesz egzemplarze świeżutko wydanej powieści na spotkaniu autorskim lub też z jaką radością piszesz każdą stronę swojej książki. Możesz również zrobić sobie postanowienie, własne credo, które zawsze w chwilach zwątpienia przypomni ci do czego dążysz. Miałam przypiętą nad biurkiem kartkę z wykaligrafowaną sentencją „Chęć zrobienia czegoś jest wystarczającym powodem, by się do tego zabrać” Często dawała mi nowy zastrzyk energii. Kupiłam też sobie duży kubek z czerwonym napisem Pisarz i… codzienna kawa zaczęła smakować zupełnie inaczej. Odkryj swoje własne sposoby na wzmocnienie motywacji. Mogą to być inspirujące słowa migające na ekranie komputera, fotografia ulubionego pisarza przyczepiona w widocznym miejscu czy wymyślenie projektu okładki twojej pierwszej powieści (ocena krytyków na tylnej okładce powinna być bardzo entuzjastyczna!)
Znajdź rytuały, które sprawią, że nie przegapisz natchnienia i nie zmarnuj tego.
Zamień je na słowa i przelej na papier. Pisz, kiedy tylko będziesz miał ochotę.

2. Poznaj techniki pisania.

Samo czytanie artykułów i książek o pisaniu nie zrobi z ciebie lepszego pisarza. Musisz wypróbować to, czego się nauczyłeś, zobaczyć czy w twoim przypadku to działa i próbować dalej. Dopiero, kiedy będziesz miał przed sobą czystą kartkę papieru okaże się jak dobrze opanowałeś poszczególne zasady. Kiedy poznasz określone techniki pisania, daj sobie trochę czasu na ich przemyślenie i następnie zastosuj to, czego się nauczyłeś robiąc różne ćwiczenia i wprawki. Nie można nauczyć się pisać bez ćwiczenia umiejętności. Pisanie to kluczowe zadanie pisarza! Kocham książki na temat pisania. Mam ich pełne półki. Każdą z nich przeczytałam z żółtym markerem w dłoni. Następnie prawie wszystkie z nich ponownie przeczytałam z czerwonym markerem zaznaczając fragmenty, które przegapiłam za pierwszym razem. Następnie przeszłam przez większość z nich po raz trzeci zapisując nowe spostrzeżenia w notatniku. Później zapisywałam je w komputerze. Materiały z warsztatów creative writing były tak wielokrotnie przeglądane, że trudno byłoby dotrzeć do ich sedna ukrytego pod moimi notatkami.
Ty również powinieneś być otwarty na poznanie nowych technik pisania powieści. Ćwicz pisanie wszystkich kolejnych elementów.
W taki właśnie sposób uczysz się i rozwijasz.

3. Najpierw napisz, później popraw

Nie pamiętam, kto to powiedział, ale są to słowa mądrości. Nie marnuj za dużo czasu martwiąc się i irytując, czy twój pierwszy szkic jest dobrze napisany. Na to będziesz miał czas na etapie korekty. Nie bój się! Twoim zadaniem w pierwszym szkicu jest przede wszystkim przelanie pomysłów na papier. Pisz swobodnie i nie ograniczaj się. Pisanie nigdy nie będzie dobre jeśli towarzyszy mu ścisk lęku, poczucie powinności. Napięty umysł zabija kreatywność. Pozwól sobie na całkowitą swobodę. Poprawiać będziesz później. W książce „Zen in the Art of Writting: Essays on Creativity, Ray Bradbury mówi: „Pozwól, aby świat spalił się przez ciebie. Rzuć na papier pryzmat światła rozpalony do białości.”

4. Ustal normę

Aby nauczyć się pisać, musisz pisać. Codzienne pisanie traktowane jako obowiązek jest najlepszym sposobem uczenia się. Większość odnoszących sukcesy pisarzy stawia sobie za cel napisanie odpowiedniej liczby słów i trzyma się tego. Jeśli za cel postawimy sobie określoną ilość czasu przeznaczonego na pisanie łatwo może on zostać roztrwoniony, kiedy siedzisz i męczysz się nad niektórymi zdaniami i akapitami. Spędziłeś przy biurku trzy godziny, ale z jakim rezultatem? Zamiast tego, napisz określoną liczbę słów.
Taka dyscyplina z pewnością zaowocuje. Będziesz zdumiony jak wiele się nauczyłeś się. Jeśli jednak jesteś osobą, która myśli, że, aby pisać potrzebna jest inspiracja, proszę cię, abyś zatem zastosował radę Petera De Vriesa : „Piszę tylko wtedy kiedy mam natchnienie i muszę być pewien, że mam natchnienie codziennie o 9 rano”

5. Nie poddawaj się

Główną różnicą pomiędzy pisarzami, którzy odnoszą lub nie odnoszą sukcesu jest wytrwałość. Istnieją dziesiątki autorów bestsellerów, którzy przez wiele lat nie mogli znaleźć akceptacji. Kontynuowali jednak pisanie, bo czuli, że tak naprawdę, w głębi duszy, są pisarzami. Tak jak ty nim jesteś. Przecież dlatego czytasz Pasję Pisania. Najlepszą radą dla wszystkich pisarzy jest - pisz dalej.

U.G.